Pak het lerarentekort aan

Meer dan honderd vacatures hebben de Utrechtse basisscholen aankomend schooljaar. Tijdens de laatste griepepidemie bleek het tekort al nijpend. Ook de middelbare scholen en het vervolgonderwijs kampen de komende jaren met oplopende tekorten. Het lerarentekort leek iets van de krimpregio’s zoals Limburg en Zeeland. Maar juist door het stijgend aantal inwoners stijgt juist het tekort in de regio Utrecht hard. Ook gaan verschillende docenten de komende jaren met pensioen en daalt het aantal instromers in de pabo.

Scholen werken samen en verzinnen mooie oplossingen. Zo proberen Utrechtse scholen uit de regio docenten uit Limburg te trekken waar de tekorten over zijn. Verder startte de Marnix Academie in september als eerste pabo met een educatieve minor voor de pabo voor studenten van hogescholen en universiteiten. Zij kunnen in zes maanden ervaring opdoen waarna ze snel kunnen instromen in de reguliere opleiding.

Maar dit is niet genoeg. Eén van de belemmeringen is dat leraren geen betaalbare woning kunnen vinden in Utrecht. Een beroepsurgentie (voorrangsregeling) kan helpen om dit probleem op te lossen. Initiatieven als Wonderwoods in het stationsgebied wijzen al een deel van de nieuwe appartementen toe aan mensen met beroepen die een bijdrage leveren aan de samenleving zoals leraren maar ook zorgpersoneel en agenten. Ik wil de mogelijkheden voor beroepsurgentie in Utrecht verkennen.

Ingrijpen in de woningmarkt doe je niet lichtzinnig. Voor elke woningzoekende staan er nog honderden in de rij. Maatregelen als beroepsurgentie kunnen tijdelijk een oplossing bieden. Ondertussen vraagt het om blijvende samenwerkingen met onderwijsinstellingen en meer inventieve maatregelen om het lerarenberoep aantrekkelijk te maken.

Column Els Borst bijeenkomst

“Ben jij de nieuwe woordvoerder economie van D66?” De twee mannen staan op. Ondernemers. In pak. Nogal wat ouder dan ik. Eén van hen keurt mij van top tot teen… Zijn blik blijft even hangen bij mijn vuurrode kokerrok. Dan stelt hij zich voor en vraagt direct: “Hoe oud ben je eigenlijk?”. Ik zie hem denken: wie ben jij en hoe durft D66 dit meisje te sturen? Ik besluit naar waarheid te antwoorden en zeg “28, zullen we naar de lift gaan?”.

Wat zou ik dit moment graag overdoen… Het was in mijn eerste maand als raadslid, en ik moet er nog vaak aan denken als ik nieuwe mensen ontmoet. Want hoe graag ik ook speel met mijn uiterlijk, met mijn kleding, met mijn gedrag; mijn leeftijd en vrouw-zijn wil ik niet verhullen.

En ja, ik zet het ook vaak in en benut stereotypen van anderen. Ik maak er gebruik van om in een gezelschap van alleen maar masculiene mannen als feminiene vrouw veelvuldig aan het woord te komen. Ik knipoog, ik flirt, ik raak iemand aan om contact te maken. En ik vind het heerlijk om aandacht te besteden aan mijn kleding en uiterlijk.

Maar veel te vaak wordt overschrijden anderen voor mij een grens. Zoals die keer bij een bijeenkomst voor raadsleden en wethouders uit regiogemeenten. We zaten aan een tafel met ongeveer twaalf personen te discussiëren over de economische waarde van de regio toen een man aan de tafel opeens zei “Dat jonge meisje van D66 Utrecht zei net iets over…”. En ik blokkeerde. Ik zat nota bene op dat moment tegenover hem. Het is een subtiele verwijzing naar mijn leeftijd en mijn vrouw-zijn, maar door ‘over’ mij te praten met deze bewoordingen, in plaats van te zeggen “Jij zei net..” en mij direct aan te spreken, werd mijn status geminimaliseerd. En ook nu weer liet ik een man begaan en sprak ik mij niet uit.

Want wat te doen? Er iets van zeggen? En wat dan?

  • Optie 1: iets zeggen als “Die oude bok van de VVD hiertegenover mij die mijn opa zou kunnen zijn wil ook wat zeggen..”.
  • Optie 2: iets zeggen als “Je hoeft mijn leeftijd en/of geslacht er niet bij te halen, maar..”.
  • En mijn vaak gebruikte Optie 3: simpelweg negeren.

Ik zoek, en ik worstel, maar er komt nog niks briljants boven. En toch zou ik het moment bij de lift over willen doen. Want ik ben trots om raadslid te zijn. Trots als vrouw, en als iemand die de gemiddelde leeftijd (nog steeds met mijn 31 jaar) flink naar beneden haalt, en om nog heel veel meer redenen die mij kenmerken. Ik zou de heren willen vragen waar hun reactie vandaan komt, en hen vertellen wie ik ben. En dat het bizar is hoe het voelt om op 3-0 achter te staan bij hen. Wat dat doet met mij; en vooral, wat dat doet met alle jonge vrouwen in de stad – en ook wil ik ze zeggen “Wie ze wel niet denken dat ze zijn”.

IMG_4731

Utrechtse startups dreigen Utrecht te verlaten

Negen Utrechtse startups schreven een brief in Duic ‘Wij willen in Utrecht blijven maar zo gaat dat niet lukken‘. De startups geven aan dat ze regelmatig door andere steden gebeld worden om zich daar te vestigen met aantrekkelijke regelingen om de overstap te versoepelen. “We willen niet weg, maar op deze manier wordt vertrekken wel de beste keuze voor onze bedrijven. Betaalbare bedrijfsruimte is heel schaars. En als we die zelf willen beginnen, ondervinden we weinig steun en lopen we tegen allerlei regeltjes aan.” Ze vragen aan de gemeente om geen kansen te laten liggen.

Gisteren bezocht ik een aantal van de startups. Eerst sprak ik met Menno van 2daysmood die de brief heeft ingediend namens de anderen. Hij vertelt dat hij het liefst in Utrecht wil blijven maar uiteindelijk moet hij wel voor zijn bedrijf kiezen. Hij is heel tevreden met het programma van UtrechtInc waar ze aan meedoen met het snel groeiende bedrijf. Menno benadrukt dat hij helemaal niet voor weinig geld ergens huisvesting wil, maar wil wel het liefst met andere bedrijven op één plek zitten en zit in andere regio’s aantrekkelijke voordelen. Het is fijn als ik bijvoorbeeld even bij Tommie van Edutainment Games kan checken hoe zij het doen. Het is toch anders dat anderen hier op de gang een paar deuren verder zitten.

Tommie zelf vertelt even later dat hij verwacht dat ook de gemeente bijdraagt aan innovatie in Utrecht. Hij is heel blij met zijn goedgekeurde aanvragen voor het Lokaal Economisch Fonds. Volgens hem is het juist zinvol als gemeente om te investeren in het versterken van het netwerk en vooral voor scaleups: de startups die zichzelf al bewezen hebben. Toen hij bij de gemeente aanklopte om te laten zien wat hun product voor het onderwijs kan betekenen werd verteld dat ze niet veel voor hem kunnen doen.

Anouk van Faqta vertelde mij al eerder dat ze vanuit Hilversum haar benaderd hebben om daar in de incubator te komen. “Echter, onze ‘roots’ liggen in Utrecht.”, zo vertelt Anouk. Ze geeft aan dat de startup grote waarde hecht aan de verbinding met de stad en de Universiteit Utrecht, een gerenommeerd instituut waar wetenschap en educatie nauw met elkaar verbonden zijn. “Er liggen hier voor de gemeente grote kansen om bloeiende startups die in de eerste groeifase verkeren passende huisvesting te beiden.” En Axel van TheFixedGearshop benadrukt dat startups risico’s nemen: ik heb een gat in de markt maar mijn concurrent zit mij op de hielen. Dit vraagt om slimme keuzes. Verschillende fietsonderdelen die hij verkoopt staan in de rekken in het kantoortje in Al16. De twee stagiaires zijn hard aan het werk.

Als raadslid heb ik al meerdere keren mij ingezet voor innovatie en het stimuleren van het startupklimaat. In reactie op de brief heb ik mondelinge vragen ingediend voor het vragenuur van de gemeenteraad. Ook kwam er een follow-up artikel in Duic en besteedde het AD Utrecht er aandacht aan. Bij de startups staat de telefoon roodgloeiend van huisvesters waar ze terecht kunnen; dat is alvast winst!

FullSizeRender

 

 

 

Meer verwarde personen graag

Opeens waren ze overal: ‘verwarde personen’ of ‘personen met verward gedrag’. In het nieuws, in beleidsagenda’s en werden er zogenaamde aanjaagteams georganiseerd voor de problematiek van verwarde personen. Samen met fractiegenoot Anne-Marijke en raadslid Tara van GroenLinks bezochten we Altrecht voor een werkbezoek. We praatten met leden van de raad van bestuur, ervaringsdeskundigen en medewerkers over de stigmatisering van de geestelijke gezondheidszorg.

Ervaringsdeskundige Marlies vertelt hoe zij in gesprekken hulp biedt aan patiënten. Als ervaringsdeskundige en patiënt in de geestelijke gezondheidszorg is zij getraind om haar ervaring professioneel in te zetten. In een proef met verschillende organisaties zoals Lister, Victas en zorgverzekeraar Zilveren Kruis krijgt Marlies nu meer ruimte en tijd om haar patiënten te leren kennen zodat zij betere zorg kan bieden. In die extra ruimte en tijd wordt op zoek gegaan naar mogelijkheden. “Veel in mijn leven is gebaseerd op wat er beter kan”, aldus Marlies. “Herstel is voor alle patiënten mogelijk, maar er is wel voor iedereen een eigen plafond”. Ze geeft aan dat focus op ‘beter worden’ veel druk legt op patiënten en averechts kan werken.

Tijdens het werkbezoek wordt duidelijk dat er niet zozeer meer verwarde personen zijn dan vroeger. Nieuw is dat mensen zoveel mogelijk thuis in hun eigen situatie geholpen worden. Nieuwe inzichten in de geestelijke gezondheidszorg leiden tot minder langdurige opnames. Het idee dat mensen met een psychische stoornis opgesloten moeten worden is niet meer van deze tijd. Dit heeft wel gevolgen voor ons allemaal. De afname van ‘bedden’ zorgt ervoor dat wij allen meer in aanraking komen met personen met een psychische stoornis. En dit is positief volgens Marlies en de andere mensen van Altrecht!

We praatten verder over de kennis van geestelijke gezondheidszorg bij Utrechters. Weten inwoners dat de buurtteams gebeld kunnen worden wanneer zij iemand zien waarover ze zich zorgen maken? Of het nu de buurvrouw is, een collega of een persoon op straat. De buurtteams kunnen goed inschatten in hoeverre zorg geboden is – en je kunt ook anoniem bellen.

unnamed

 

 

 

Utrecht evenementenstad

De evenementenkalender voor 2017 stroomt alweer vol met honderden evenementen. Eind december keurt de burgemeester de kalender goed; de evenementen die hierop staan hebben voorrang in de behandeling van aanvragen. Voor de ambtenaren van de afdeling Vergunningen, Toezicht en Handhaving (VTH) een hele klus om de aanvragen te checken en honoreren. Dankzij het ‘trapincident’ op de kadetrap aan de Oudegracht in 2006 en ook incidenten zoals met de Monstertruck in Haaksbergen in 2014 zijn de ambtenaren gebrand op de veiligheid voor bezoekers én de omgeving.

Ik woonde vorige week het wekelijkse evenementenoverleg bij van VTH waar ook een afvaardiging van de politie, brandweer, veiligheidsregio en de wijkopzichter aanwezig zijn. Gezamenlijk keuren ze evenementvergunningen goed of af, en kijken ze terug op evenementen die plaatsgevonden hebben. Van de sinterklaasintochten in de stad tot dancefeesten in de Jaarbeurs: van alles passeert de revue. Ze vragen organisatoren om betere veiligheidsmaatregelen te nemen, maar bij de kermis in Vleuten wordt ook een andere datum gesuggereerd omdat deze datum tijdens de examenperiode valt. Bovendien wordt afgesproken bij welk evenement wie vooraf en tijdens polshoogte gaat nemen. Inmiddels kijk ik op ieder evenement om mij heen of ik een ambtenaar van VTH zie; ze checken bijvoorbeeld de opstelling van het evenement, de sterkte van het geluid wordt gemeten en/of het voorkomen van schade aan bijvoorbeeld het gras.

Als raadslid hoor ik wel eens klachten van evenementorganisatoren over het papierwerk dat ingevuld moet worden. Tegelijkertijd vragen bewoners mij waarom er alweer een foodtruckfestival in het park wordt georganiseerd. Als raadslid best lastig. Want hoe maak je de afweging tussen feestjes en gezelligheid in de stad, een rustige plek om te wonen en de regeldruk voor organisatoren? Als bewoner van Utrecht weet ik als geen ander dat mijn lievelingsfeestje met bijbehorende muziek niet het lievelingsfeestje van de buren is. Waar de een houdt van de Singelloop, gaat de ander liever naar Koningsdag of het buurtfeest. Volgens mij doen we het best goed met z’n allen: festivalorganisatoren gaan steeds vaker in gesprek met de buurt om gezamenlijk afspraken te maken. Ook is er een initiatief rondom ‘duurzame festivals’ waar organisatoren samen kijken hoe groenere festivals georganiseerd kunnen worden.

De komende tijd verzamel ik verhalen van evenementorganisatoren; waar lopen zij tegen aan? En wat leveren evenementen en festivals de stad op? Wie zie ik aankomend weekend bij Fonteyn op het Janskerkhof en de kerstmarkten van Knuss zoals de Zelfgemaakte Markt en de kerstmarkt op de Twijnstraat?!
schermafbeelding-2016-12-04-om-15-50-02

Expats in Utrecht

In Utrecht wonen en werken een paar duizend expats. De vrijwilligers van het Expat Center Utrecht helpen hen om zich in te schrijven bij de gemeente en bij allerhande vragen. Laatst had ik een ontzettend leuk telefoongesprek met vrijwilliger Arthur die vertelde over zijn werk. Als raadslid ben ik soms verrast over hoeveel vrijwilligers Utrecht wel niet kent!

Bij het expat centre zijn nu tien vrijwilligers werkzaam vanuit de internationale expatorganisatie ACCESS. Zij helpen niet alleen nieuwe expats bij hun inschrijving in de gemeente, maar ook beantwoorden zij vragen over huurcontracten of parkeervergunningen. De meeste vrijwilligers zijn zelf ook als expat in het buitenland werkzaam geweest of zijn als expat in Nederland. Ze weten als geen ander hoe fijn het is om contact te hebben met andere expats die kunnen vertellen hoe een en ander in een ander land werkt.

De reden dat ik met Arthur sprak is de engelse informatievoorziening vanuit de gemeente Utrecht. Het ‘bandje’ van het telefoonnummer van de gemeente Utrecht (030-286000) is geheel in het Nederlands en duurt ruim een minuut. Het telefoonnummer is overigens ook het telefoonnummer van het Expat Centre. Via geen enkele keuzeoptie komt een expat bij het Expat Centre. En hoe moet het dan als je een vraag hebt over de parkeervergunning? De engelse informatievoorziening is hard nodig voor deze doelgroep. Arthur liet me de engelse voicemailtekst horen die hij aan het opstellen was precies toen ik belde.

Tijdens het vragenuur van de gemeenteraad vorige week heb ik nagevraagd of de tekst ‘For English; please hold the line’ opgenomen kan worden in het bandje. De wethouder is positief en zal onderzoeken hoe dit kan – en of sowieso of het telefonisch keuzemenu niet wat korter kan!

Overigens zoekt het Expat Centre altijd nieuwe vrijwilligers die de engelse taal goed beheersten en willen helpen in het loket in het Stadskantoor!

schermafbeelding-2016-12-04-om-15-07-08

 

Welkom Primark?!

De Primark lijkt naar Utrecht te komen. De winkelketen heeft interesse in het voormalige V&D pand in Hoog Catharijne. Een vloek of zegen? Veel jonge meiden zijn blij. Gisteren zat ik in de trein met drie Utrechtse studenten die naar Den Haag waren gereisd om naar de Primark te gaan. Met volle tassen bezetten ze de coupé om weer huiswaarts te keren. Utrechtse ondernemers zien het ook zitten: op die plek in de stad een Primark trekt vele (nieuwe) klanten van Hoog Catharijne de binnenstad in. Maar er is ook veel kritiek op de komst: de winkelketen staat niet bepaald bekend om de fijne arbeidsrechten en ook duurzaamheid staat niet hoog in het vaandel.

Als gemeenteraad schreven we met bijna alle fracties een open brief om de Primark welkom te heten. In de brief wijzen we de directie op de hoge standaarden op het gebied van mensenrechten en duurzaamheid in Utrecht. Want ja, wat moet je op zo’n moment? Blij zijn met de komst van een bekende keten, en tegelijkertijd je afvragen of we hier wel zo blij mee moeten zijn.

Ik kreeg de vraag of we nu elke nieuwe winkel in Utrecht een brief gaan schrijven. Waarom Primark? Het klopt dat Primark niet de enige winkel is waar nog veel werk te doen is. Organisatie ‘Rank a brand‘ geeft de Primark een ‘D’ op het gebied van duurzaamheid. Net als overigens de Zeeman, Vero Moda en bijvoorbeeld Pieces. Merken als H&M, C&A en de Zara krijgen een ‘C’ en doen het daarmee iets beter. Ja, in theorie kunnen we alle bedrijven aanschrijven. Alleen Primark is het symbool geworden van de weggooi-cultuur: en laten we daarom de komst van de winkel niet zomaar aan ons voorbij gaan.

cyk2ftmw8aak-bb

 

Parel in de wijk Overvecht

Als gemeenteraadslid kom je zulke mooie parels in de stad van Utrechters tegen! Zo’n pareltje is Overhoop. Een kleine woongemeenschap in Overvecht waar Frank en Marieke en hun gezin onderdak bieden aan vluchtelingen en mensen die zich inzetten voor een ander. Ik kwam bij Overhoop omdat ik een baantje aan het zoeken was voor Rana, een Syrische vluchteling die daar woonde.

Midden tussen de flats in Overvecht die broodnodig aan renovatie toe zijn, staat het kleine gebouwtje dat Frank en Marieke huren van woningcorporatie Mitros. Rana leidde me de eerste keer dat ik er was helemaal rond en vertelde over alle bewoners zoals Lydia en Rixt. Ook vertelde Rana over de gezamenlijke activiteiten. Zo wordt er op maandag samen gegeten en ook gaan ze gezamenlijk naar de kerk met de gasten die dit willen. Ook al een initiatief van actieve bewoners in de wijk. Zij zijn een eigen buurtkerk gestart en komen in buurthuis De Bram elke zondagmiddag samen voor een dienst en een buurtmaaltijd. Ze hebben daarnaast aan het plein een weggeefwinkel en organiseren in Overhoop verschillende activiteiten zoals filmavonden en bijbelstudies. Voor Rana bovendien perfect om haar Nederlands te verbeteren.

Overhoop wil heel graag in de buurt blijven, ook na de renovaties en is daarover nu in onderhandeling met Mitros. Het is spannend of dit gaat lukken. Steun voor dit initiatief is altijd welkom.

img_3612 img_3614

Initiatief bij de raad

Als raadsleden hebben we het beste met de stad voor. We halen informatie en wensen op in onze gesprekken met inwoners en vertalen dit in onder andere schriftelijke vragen (in 2015 waren dit er maar liefst 203!), mondelinge vragen, amendementen en moties. Allemaal om het beleid van het college te verbeteren. Wat ik soms mis in de gemeenteraad is initiatief. De mogelijkheid om zélf ideeën te lanceren en de agenda te bepalen. Niet het college. Want via de gemeenteraad, de vertegenwoordiging van de inwoners van Utrecht, is de stad zelf aan het woord.

Hoe doen we dat: initiatief tonen? Dat kan via de bovengenoemde instrumenten. Maar echt initiatief tonen en een onderwerp op de agenda zetten van de gemeenteraad kan via een initiatiefvoorstel. Samen met twee actieve D66’ers heb ik een voorstel geschreven over het actualiseren van de Algemene Plaatselijke Verordening (APV). In de APV staan regels over onder andere maatregelen tegen overlast, over het organiseren van evenementen, en over zogenoemde seksinrichtingen. Doel van ons initiatiefvoorstel is ervoor te zorgen dat de APV actueel is, dat er geen overbodige regels in staan omdat er bijvoorbeeld al andere wetgeving is en dat er alleen regels in staan die nodig zijn. Wat is nodig? Dat is een politieke mening en door de tijd heen in verandering: niet al te lang geleden stond er in de APV dat het verboden is seksartikelen openlijk ten toon te stellen wanneer vermoed kan worden dat dit de openbare orde of rust in gevaar brengt…

In het initiatiefvoorstel over de APV doen we verschillende voorstellen om artikelen te schrappen. En bovendien willen we dat de leeftijdsgrens van organisatoren van evenementen verlagen naar 18 jaar in plaats van 21 jaar. Op suggestie van het CDA is een nieuw beslispunt toegevoegd. We vragen Actal, het adviescollege regeldruk, om verder onderzoek te doen naar de Utrechtse APV. Ik hoop dat Actal in haar advies meeneemt dat een ‘experimenteerartikel’ gewenst is. In navolging van Amsterdam en Rotterdam kunnen we dan tijdelijk afwijken van de regels om te onderzoeken of meer artikelen geschrapt kunnen worden.

Met het voorstel rondom de APV wat nu voorligt zijn we al maanden bezig. Aanleiding voor mij om aan te kaarten of we de procedure niet wat kunnen versimpelen. Over een paar weken stellen we een nieuw Reglement van Orde vast voor de gemeenteraad waardoor we sneller voorstellen kunnen indienen. Ik ben blij dat ik dit plan rondom de APV heb doorgezet zodat we hopelijk meer initiatiefvoorstellen tegemoet zien. Want via initiatiefvoorstellen is de stad aan het woord.

Lees het hele initiatiefvoorstel en kijk hier de behandeling van het initiatiefvoorstel terug. Tijdens de behandeling bleek dat niet alle partijen overtuigd waren dus punt 1 is helaas bijna helemaal gesneuveld en gewijzigd in: “In te stemmen met het schrappen van het eerste lid van artikel 4:5a Winkelwagentjes in de Algemene Plaatselijke Verordening (APV)” en de overige leden van dit artikel te hernummeren inclusief de verwijzing in (het huidige) lid 5. Verder is het hele voorstel aangenomen. 

Foto initiatiefvoorstel

Gemeente gaat ondernemers sneller betalen!

De gemeente gaat voortaan ondernemers direct bij goedkeuring van de factuur betalen in plaats van op dag dertig na de factuurdatum. In 2015 betaalde de gemeente 92,1% van de facturen niet binnen dertig dagen en daarmee te laat.. Samen met andere fracties stelde ik hierover vragen aan de wethouder na een bericht van Oscar op twitter.

Oscar is zzp’er en gaf aan dat zijn facturen vaker te laat betaald werden door de gemeente. De gemeente beloofde steeds beterschap maar de betaling kon soms wel drie maanden op zich laten wachten. Ook het aanmaken van een zogenaamd ‘verplichtingsnummer’ duurde lang tot grote ergernis van de ondernemer.

De antwoorden op de schriftelijke vragen zijn binnen en de gemeente zal dus voortaan sneller uitbetalen. Over het gemak om het verplichtingsnummer aan te vragen ben ik nog niet helemaal overtuigd door de reactie. Ik ben dus op zoek naar ondernemers die hun ervaringen kunnen delen: hoe gaat het verstrekken en aanvragen van het verplichtingsnummer?